Por Bahtiyar Hidayet — Azerbaiyán
VERSIÓN EN ESPAÑOL
Este mulá había sido drogadicto.
Para conseguir dinero para las drogas, también arrastraba por ese camino a los hijos de familias ricas.
Supuestamente disfrutaban de los placeres del paraíso.
Pero, para librarse de las drogas,
eligió una vida religiosa.
El hombre demostró que Marx estaba equivocado.
Y ahora
desvía del buen camino a los hijos de familias pobres
con la promesa del paraíso.
Mírenlo, ahí está otra vez,
apoyado en una «costilla» del radiador de la mezquita,
hablando de la costilla de Adán.
El mulá ha llegado del frío de la calle.
Gana buen dinero gracias a sus sermones.
Recoge el Fitr y el Zakat.
Supuestamente, en la vida después de la muerte, en el paraíso,
quienes entregaron el Fitr y el Zakat
recibirán su recompensa.
El mulá come costillas asadas todos los días,
mientras que las costillas del maestro,
que lleva treinta años hablando del conocimiento,
pueden contarse una por una.
Pero tengo un amigo al que considero más inteligente
que quienes entregan el Fitr y el Zakat
y que el maestro cuyas costillas pueden contarse.
Se llama Alí el Ladrón.
Es un famoso ladrón de ganado.
Cruza la frontera,
roba vacas del lado enemigo y las trae de regreso,
sin tener en cuenta los mil y un peligros.
Y envía la mayor parte de sus ganancias a las prisiones,
para que algún día, cuando sea arrestado,
las influyentes autoridades criminales que allí se encuentran
le brinden buena atención y cuidados.
En mi opinión, ese es el Fitr y el Zakat más rentable.
Y un día,
Alí el Ladrón pisó una mina.
De aquel hombre tan grande e imponente
solo quedaron una o dos costillas.
En su funeral, el mulá estaba otra vez
hablando de la costilla de Adán.
La profesión del maestro cuyas costillas podían contarse resultó útil.
Estaba anotando la lista del dinero entregado por quienes acudían a la casa del duelo.
De aquella lista saldría el pago del mulá.
Ese dinero alcanzaría para unos tres kilos de costillas asadas.
Y, mientras tanto,
la barba del mulá se parecía a la de Marx.
Él mismo también se parecía a Marx.
El hombre había demostrado una vez más que Marx estaba equivocado.
Era como si Marx estuviera haciendo el trabajo de un mulá.
Como si la «Primera Internacional» hubiera sido escrita precisamente sobre las costillas.
Como si en El capital se hubiera hablado de costillas asadas.
ENGLISH VERSION
The Rib Issue in Marx’s First International
This mullah used to be a drug addict.
To get money for drugs, he also drew the children of rich families into this path.
They supposedly enjoyed the pleasure of paradise.
But to get rid of drugs,
He chose a religious life.
The man proved Marx wrong.
And now
He leads the children of poor families astray
With the promise of paradise.
Look, there he is again,
Leaning against the "rib" of the heating radiator in the mosque,
Talking about Adam’s rib.
The mullah has come in from the cold outside.
He earns good money thanks to his sermons.
He collects Fitr and Zakat.
Supposedly, in the life after death, in paradise,
Those who gave the Fitr and Zakat
Will be rewarded for it.
The mullah eats rib kebab every day,
While the ribs of the teacher,
Who has been speaking about knowledge for 30 years,
Can be counted.
But I have a friend whom I consider wiser
Than both those who give Fitr and Zakat
And the teacher whose ribs can be counted.
His name is Thief Ali.
He is a famous cattle thief.
He crosses the border,
Steals cows from the enemy’s side and brings them back,
Without considering the thousand and one dangers.
And he sends most of his earnings to prisons,
So that one day, when he is arrested,
The influential criminal authorities there
Will show him good attention and care.
In my opinion, this is the most profitable Fitr and Zakat.
And one day,
Thief Ali stepped on a mine.
Of that big, imposing man,
Only one or two ribs remained.
At his funeral, the mullah was once again
Talking about Adam’s rib.
The profession of the teacher whose ribs could be counted had come in handy.
He was writing down the list of money given by those who came to the mourning house.
The mullah’s money would be paid from this list.
That money would be enough for about 3 kilos of rib kebab.
And meanwhile,
The mullah’s beard looked like Marx’s beard.
He himself also looked like Marx.
The man had proved Marx wrong once again.
It was as if Marx was doing the work of a mullah.
As if the "First International" had been written precisely about ribs.
As if "Capital" had discussed rib kebab.
AZƏRBAYCAN DİLİNDƏ
Birinci İnternationalda Qabırğa Mövzusu
Əvvəllər bu molla narkoman olmuşdu
Narkotik vasitələ pul tapmaq üçün varlı balalarını da bu yola cəlb edirdi
Cənnət həzzi yaşayırdılar guya
Narkotikdən yaxa qurtarmaq üçün isə
Dini bir həyatı sećdi
Adam Marksı səhv çıxartdı
İndi isə
Kasıb balalarını yoldan çıxardır
Cənnət həvəsi ilə
Odur bax, yenə
Məsciddə kombinin radiatorunin"qabırğasına" söykənib
Adəmin qabırğasından danışır
Bayırdan uşüyüb gələn molla
Yaxşı qazanır moizələr sayəsində
Fitrə, zəkat yığır
Guya ölümdən sonrakı həyatda cənnətdə
Həmin fitrə, zəkat verənlərə
Bunun əvəzi veriləcək
Hər gün qabırğa kababı yeyir molla
30 ildir elmdən danışan müəllimin isə
Qabırğaları sananır
Amma bu fitrə, zəkat verənlərdən də, qabırğaları sayılan müəllimdən də daha ağıllı bildiyim bir dostum var- Oğru Əli
O məşhur inək oğrusudur
Sərhədi keçib
Düşmən tərəfdən inək oğurlayıb gətirir
Min bir təhlükəni nəzərə almadan
Və qazancının çoxunu türmələrə göndərir
Ki, bir gün həbs olunanda
Orda ona yaxşı diqqət və qayğı göstərsin nüfuzlu kriminal avtoritetlər
Ən sərfəli fitrə və zəkat budur məncə
Və günlərin bir günü
Oğru Əli minaya düşdü
O boyda heybətli adamın
Bir – iki qabırğası qalmışdı
Molla onun dəfnində yenə də
Adəmin qabırğasından danışırdı
Qabırğaları sanan müəllimin peşəsi işə yarımışdı
O yas yerinə gələnlərin pul siyahısını yazırdı
Mollanın pulu bu siyahıdan veriləcəkdi
Təxminən 3 kilo qabırğa kababı düşərdi o pula.
Və bu arada
Mollanın saqqalı Marksın saqqalına oxsayırdı
Elə özü də Marksa oxşayırdı
Adam Marksı yenə səhv çıxartmışdı
Sanki Marks mollalıq edirdi.
Sanki "birinci international" məhz qabırğa haqda yazılmışdı
